“Voor mij was dit niet gewoon pech.”

In september 2017 was ik voor de eerste keer zwanger. Maar in november kwam het harde verdict... een missed abortion met een curretage als gevolg. Na de curretage veranderde mijn menstruatie maar volgens de gynaecologen was dit geen probleem aangezien ik wel nog bloedverlies had. Ik werd dan opnieuw zwanger in augustus en september 2018, maar kreeg telkens een vroege miskraam. Ik kreeg een 3D echo en een karyotypering van onze chromosomen.

Hier kwam niets uit en ze zeiden dat het gewoon “pech” was en we verder moesten proberen. Voor mij was dit niet gewoon pech, ik had zeer sterk het gevoel dat er wel iets mis was. Dus ging ik verder op zoek en kwam ik bij dr Segaert terecht. Na een hysteroscopie kwam aan het licht dat ik inderdaad littekens had, maar de oorzaak hiervan moest onderzocht worden. De MRI toonde aan dat ik bijna geen slijmvlies had waardoor het embryo niet kon innestelen. Een operatie volgde in januari 2019.

Nadien hadden we de keuze ivf-pgs (wat de prof die me geopereerd had aanraadde) of de natuur nog een kans geven. Het was voor ons heel fijn dat Dr Segaert beide opties gaf en ons wel het voorzichtig advies gaf het miss nog een kans te geven. En in mei 2019 was ik zwanger... tot 10weken heeft zij ons wekelijks ontvangen en moed ingesproken. Nadien ging ik weer naar een gynaecoloog in de buurt en in januari 2020 werd onze lieve dochter Leeloo geboren.

We zijn dokter Segaert zo dankbaar, zonder haar had ik nog een heel aantal miskramen gehad.

Wat wij ook enorm aan haar geapprecieerd hebben is dat ze altijd eerlijk was, overleg pleegde met andere gynaecologen (wat een heel fijn gevoel gaf) en ons goeie moed gegeven heeft.